in

Yıldızlara El Sallayan Kadın

Uzaklarda hem tedirgin hem de huzurlu bir adam. 

Sakallarından sıkıca hayata tutunduğum,

 El yordamı ile karanlıkta kalbine dokunduğum. 

Kalbinin odaları darmadağın, kendimi aradım gece boyu orada. 

Tekrar kayboldum, tekrar saklandım durdum. 

Uzaklardadır adam, kadın gene tek başına el sallamakta yıldızlara. 

Hayalleri elinden tutup yatağa götürür her gece onu. 

Üstünü kışın örten, yazın açan hayalleri.

Uzaklarda geceyi susan adam, şimdi tutun saçlarımdan geleceğe. 

Kelimelerden kalelere hapsetmişken tam da kendimi, gel bu gece sessizce.

 Yanında getir yola serpiştirdiğin umut kırıntılarından birer parça. 

Masallardan yorgun düşen gökkuşaklarımı yeniden boyasamdı bu gece.

 Yıldızlar sofraya konuk olmuşken dolunayla güneş için ağlayıp arabesk bir şarkı dinlerken…

 Düşsem bu gece tam da göğsünün orta yerine. 

Gözümü kapasam, umutlarımı gömsem tam oraya, bir daha kalkmasam.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur