‘bir ayıp gibiyim.

saklı ve sallantılı.’

 

Çekiniyorum toslayınca bir taşa.

Üç kere ‘yokumdur’ deyip

yine çıkıyorum karşıma.

Unut varını, kendinin

unut aklanmayı kömürlükte.

 

‘bir ayıp gibiyim

zulmü kendine hak.’

 

Rüyası için uyunan gecelerin

İkindi çıkmazları var

Doğuşunu göremediğim güneşin

değil penceremde

değil penceremde

değil penceremde

yüreğimde batması var.

 

Bu vakitler bana geç kaldı.

Ne gündüzdenim ne geceden.

Hislerimin meskeni olacak

Bir vakit gerek bana:

 

-kuyuda umut etmek yetmeyecek

biliyorum,

kuyuyu sevme umudu gerek.

 

‘umut bu, yara kadar içli ve kara.’