in

Baca | İrfan Kurudirek

heybedar

Henüz kendimle tanışmamışken

Memnun oldum varlığına.

-Ki varlığın kendimi bağışladığım bir limandır.

Ve bilirsin ki;

Deniz çekilse de

Liman bâkidir.

En sevdiğin kitabın arasında

Kıyamadığın bir ayraç olarak

Sakla beni.

Kumdan, kusurdan inşa edilmiş büstümü

Şefkatli bir rüzgârın devirdi,

Görüyorsun ki, sevdiğin yüzüm bâki.

“Olmamak” bu manzaraya yakışır bir türkü değil,

Bilirsin ki;

Sen şimdi kapıdan kovsan da

Bacanın yeri

Ezberim.

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Sevdiniz mi?

Avatar Yazar

Yazar heybedar

Heybedar Dergisi Yazı İşleri

heybedar

Kaderin Kederinde | Raşit Başdağ

Gülüşündeki Anne Merhameti | Onur Taşdemir