belki daha evlâdır.
biraz hüzünlü, biraz buruk yaşamak.
içimizde kalması daha evlâdır belki,
“içimde kalmasın”lı arzularımızın.
“ömürde bir kere”lik meşru şatafatlarda
açılmaması gözümüzün, gönlümüzün
daha evlâdır.
.
düşünüp taşınmamak daha evlâdır belki.
yüreğimizle bakmadan idrak edemiyorsak hayatı,
IQ testlerine inanmamak daha evlâdır.
hem
bu meselenin de bir ana hattını çıkaralım derken,
çıkarmadık mı içimizi, içimizden?
hesap kitap bilmemek , belki daha evlâdır.
.
belki daha evlâdır, kurumsallaşamamak,
sayın diye başlayan mektuplar almamak,
ayakları yere sağlam basmamak
belki daha evlâdır.
hem,
düşmedik mi hiç , sayın,
oldukça sağlam adımlar atarken?
sigortamız var diye ölmedik mi?
belki daha evlâdır,
hafif adımlarla geçivermek evrenden.
.
belki daha evlâdır, SWOT analizi yapmadan yaşamak,
zayıf yönlerimiz hep zayıf kalırken.
daha evlâdır belki,
üslü sayıların üslerini hesaba katmamak.
çarpanları çarptıkları yerde bırakmak daha evlâdır.
yalan söylemeye devam ederken,
takdir belgesi alamamak daha evlâdır.
daha evlâdır
karakterimize uymayan derslerden kalmak.
.
belki daha evlâdır,
genel ve kültürsüz yaşamak.
her gün gazete okumamak belki daha evlâdır.
şımarırken kaybettiysek bir şeyleri özümüzden
daha evlâdır, özgüvensiz bireyler olmak.
aynaya bakmamak  belki daha evlâdır
zira
başka gözler görmüyoruz, kendi gözümüzü boyarken.
biraz da mahcubiyet duymak belki daha evlâdır,

“ben”li cümleler kurarken.

.
belki daha evlâdır,
su içmek terli terli,
konuşmak yerli yersiz, içinden geçenleri.
oturup kalkmasını bilmemek,
takım  çalışmasına yatkın olamamak daha evlâdır.
prezantabl olamamak , sayın,
belki daha evlâdır?
.
belki daha evlâdır,
günlük besin miktarınca doyurmamak bedeni,
uykuyu verimli alamamak belki daha evlâdır.
güneş mesasini devralırken , geceden
daha evladır sabır musluklarını akıtmak gözümüzden.
.
belki o zaman Allah, öper bizi göğsümüzden.

ferimah.