Sessizlik, ayak bileğinden yakalıyor maviyi

Sonrası yok

Sonrası,  uçsuz bucaksız marmara

Belli ki bir şiirin ilk cümlelerindeyiz

İçimde karşı koyamadığım bir sıkıntı

Göz göze geliyoruz

Birkaç saniye nefes alıyorum

Sessizlik,

Dudaklarında bir mahkeme kuruluyor,

İnkâr edecek oluyorum tüm suçlamaları.

Sonrası yok, sonrası infaz.

Sokakları, uçurumlara aşık bir şehirdeyim.

Sen bilmezsin, burada kuşlar gökyüzünden bihâber kanat çırpıyor.

Korkuyorum,

Uzaktayım olur da bir gün…

neyse

sonra her duvarda gözlerin ,

utanıyorum, geçmişimde sakladığım ütüsüz yalanlardan.

Bağırıyorum, git kalbim!

Gövdemi  bırak,

Ona git, ona sarıl!

Bir soru işareti,

Kancası gırtlağıma takılmış.

Kusuyorum, sonrası kan.

Sonrası yok, sonrası yalan.