iri yarı yalanlardan devşirdiğimiz

doğrularla sarılırız ya hani birbirimize.

kalbimizin o an durma ihtimali

hiç ilgilendirmez ya hani bizi.

gözyaşı kadar haklı olmak ister ya hani insan

kızarmaz yüzümüz, yargılanırken dahi…

yalanlar söyleriz

boynu gururdan bükülmüş

ukala yargıçların gözleri önünde.

**

söyler misin

mümkün mü bir çift göze okyanuslar sığdırmak,

cılız omuzlarında bir marşandiz taşımak mümkün mü?

gökyüzünü ciğerlerine doldurmak,

ecelin gölgesine ışık tutmak

yahut gözyaşının sesini duymak mümkün mü?

bilirsin, ben dertleşirken dahi dert deşiyorum.

özür dilerim.

Sahibe’m gözlerin kahverengi dağlara yazılmış birer hasret türküsü.

gözlerin, bulutunu kaybetmiş birer yağmur damlası.