in

Hayat Çıkmazı

Benim hayata açılan pencerelerim kırık,

Can kırıklıklarıyla dolu her yer,

Tutunsam kalbim kanıyor, temizlesem elim, süpürsem vicdanım,

Varamıyorum hiçbir yere.

Dönme dolap gibi içimin her hecesi,

—-

Uçsuz bucaksız bir serüven içimdeki,

Göğün derinlikleriyle ölü ruhlar arasında gidip gelen bir mısradan ibaret bizimki

Artık “yoruldun” diyor içimdeki o ses

Bakılacak bir yüz, yazılacak bir hikaye, ölünecek bir ceset arıyorum.

Ama yanlış yolda yürüdüğümü ve yalnız olduğumu farkediyorum.

Taşıyor zaman, sendeliyorum.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Avatar

Yazar Fidan

ESKİ USTALAR

Veda Ederken