in

İnsan

İnsan çoğu zaman köklerinden sıyrılıp çok uzaklara gitmek istiyor. ‘U’ dönüşü olmayan bir yola girmek istiyor fütursuzca sessiz sakin ve gözden uzak. Yaşadıklarını düşünüyor da şimdi oturup, ne boş zamanları geçmiş. Hatalarla pişmanlıklarla, keş kelerle. Bunu 24 yaşında yazıyor ve şunu çok iyi biliyor önünde uzun bir zaman olursa daha fazla keşke daha fazla hata ve boşluk eklenecek. Peki, bunu bile bile neden hata yapacağını düşünüyor insan hala, engel olamaz mı? Olamaz çünkü o bir insan. İnsanda bir hayvan değil mi zaten. Evcilleştirilmiş bir hayvan! Bunun tersini düşündüğünde içimizde bir yerde bir vahşilik var demek ki buna engel olabilseydi bu keş kelerinin hangisi olurdu. Aslında hiç evcilleşememişti insan. Belki de evcilleşemeyen tek hayvan olarak kalacaktı hep. ‘’ İnsan, insan olmamayı istiyordu deli gibi. Düşünme yeteneği olmasın, duyguları sökülüp alınsın istiyordu. Hayatta o kadar güzel şey varken insan değil de mesela bir rüzgâr olamaz mıydı? Gece pencerelere vurup uğuldayan, perdeleri hafif havalandıran, yerdeki tüm tozları içine katıp savrula savrula yol almayı? Ya da mesela yağmur olsaydı, dünyayı tüm pisliklerden arıtan, sevgililere eşlik eden, denizlere karışmak istemez miydi?’’ Bu kadar güzel şey varken insana, insan olmak çok fazla koyuyordu.’’

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

GIPHY App Key not set. Please check settings

Loading…

0