İsmet Özel Şiire Nasıl Veda Etmişti?

Anlar | Jorge Luis Borges

Sanki Burada Değilim | Sait Faik

Figan | Yunus Polat

Bisiklet | Fatma Nur Ceylan

İsmet Özel Şiire Nasıl Veda Etmişti?

rastlantı 27 Ocak, 17:26'de eklendi

Cemal Süreya, İsmet Özel için şöyle bir şey söylemişti: “İsmet Özel’den solcular vazgeçemedi, sağcılar da bir türlü tam sahiplenemedi.”

Bir blog sayfasında gezinirken rastladığım bu açıklamadan sonra geçmişte okuduğum ve Özel’in de başkanlığını yaptığı İstiklal Marşı Derneği’nin web sayfasından aynen aktardığım bu metni sizlerle paylaşıyorum.

Özel: “Türkiye’nin bugün geldiği değil, getirildiği noktada şiirlerimi okuyabilecek narodnik kalmadı.” sözlerine yer verdi.

“SON ŞİİRİM YAYINLANDI”

Bu sayfada gördüğünüz son şiirimdir. Kaç yılım kaldıysa bundan sonraki ömrümde şiir çalışmalarımı sadece müsvedde dediğim kısmını yayına salmış bulunduğum “Bir Yusuf Masalı” uğraşısına hasredeceğim. Dediğim, demeğe çalıştığım şeyi “vivir para escribir” tarzında anlamak doğru olmaz. Uğraşımın neticesine bîgâne kalmağı öğrendim.

Can Yücel ömrünün son yıllarında kendini yeşil yapraklardan (tüyden tüsten) mahrum dallarıyla meyveye durmuş Trabzon hurmasına benzetmişti. Gerçekten meyveler demeli miydik sözünü ettiğine? Zevk meselesi… Sadece zevk meselesi olsaydı değinip geçmek yeterli olacaktı. Zevklerin ve renklerin yanı başında bir de insanlık, medeniyet ve Türklük meselesi var. Tanzimat’la başlayan bir kültürel fiyaskonun göbeğinde zevkten dört köşeyiz. Türk milletinin şiire nazar atfedecek tıynetine ne oldu?  Şairlik yolunu Maarif Vekili’nin oğlu olmanın açtığı Türkiye capcanlı yaşıyor. Bu hayatiyete karşı hayatiyet iddiası beyhudedir. Ölmek en iyisi.

Halkın Dostları dergisinin adını değiştirmek kendini Yevtuşenko’dan daha büyük gören Ataol Behramoğlu’nu çok uğraştırmıştı. Halbuki bu gün olduğu gibi o gün de benim gözümde kimin ne olduğu, beni kimin kendi gözünde nereye koyduğundan çok daha önemliydi. O günlerde ellerimi böğrümde koyan şiir uyarıcılarının şimdilerde artık kucağımdan taşmağa heveslendiği çağımda şiirime son veriyorum. Türkiye’nin bugün geldiği değil, getirildiği noktada şiirlerimi okuyabilecek narodnik kalmadı. Dahası hemen herkes bir tür ruh yamukluğunu benimsedi. Onlar şiirlerimi gün ışığına çıktığı ilk günlerden itibaren onlara okuma neş’esi bahşeden ehliyeti (lisansı) zayi etti.

Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.

Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapın.

Önceki yazıyı okuyun:
Cemil Meriç’in İsmet Özel’e dair notları

Jurnal-2 adlı eserinde İsmet Özel'e ayrı bir yer ayıran Meriç'in sözleri şöyle: "Sekinetten çok, meskenete benzeyen bir durgunluk. Sönmüş bir...

Kapat