in

Kendime hoş geldim

Tanıdığım bir yüzü

Defalarca ve defalarca

Dönüp,

Hep bir başkasıymış gibi seyrettim

Kendimi kuşanırken,

Yavaş yavaş kendime,

Önce delinmez, eğilip bükülmez

Bir zırh ile başladım

Sonra perdeler gerdim

Gözlerime ve yüzüme

Kimseler görmesin ben de

Görmeyeyim bu çirkinliği diye.

Kalbim gibi karışık diyerek

Yürüdüm karşıma çıkan bütün yolları

Gömlek gömlek soyundum kusurlarımı

Yalnızlığıma.

Sonra anladım insan bir bütün 

Yüreği, tebessümü ve kederi,

Çıplaklığı ve kusurlu elbiseleriyle

Gülümsedim, kendime hoş geldin dedim.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Comments

0 comments

Ev Ve His

İnsanların Doğaya Dönüşü | Ümit Çeliker