in

Leylekler Gibi

Hissizleştim.

Hissiz bir leştim.

Oturur pencerenin dibine,  evimin karşısındaki elektrik direğine yuva yapan leyleklere imrenirdim.

Şehre kış çökerdi,  

Onlar geçerdi, ben üşürdüm.

Anne ben de  bir gün leylekler gibi göçebilir miyim?

Ben göçmek istiyorum anneciğim.

Leylekler gibi göçmek.

Biliyorum ait değilim bu karanlık sokaklara, 

Bu sis meskenine, bu adi şehre.

Ben göçmek istiyorum anneciğim, leylekler gibi göçmek.

Uzun ve yalnız bir seyehat çekiyor canım.

Kendimi bulmak istiyorum o yolda, 

Ait olduğum yeri bulmak,  aşkı bulmak istiyorum.

Anneciğim, üzülmeyeceksen, ben de göçebilir miyim?

Leylekler gibi.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Comments

0 comments

1493: Küresel Ticaretin Kırılma Noktası ve Kolomb Takası | Kerem Gürel

KANSER!