in

Ölüm Tahmin Ettiğimden De Güzel

  • Dün gece öldüm.

Göğüs kafesime bir bıçakmışcasına saplanan ağrılara dayanamıyorum.Yavaşça kanepeye bırakıyorum kendimi.Sol kolum son yarım saattir uyuşuktu.Şimdi üzerinde milyon tane karınca geziniyormuş gibi hissediyorum.Göğüs kafesimdeki ağrılar şiddetlenerek devam ediyor.Nefes anlamıyorum.Yokuş yukarı çıkarken benzini biten bir araba gibiyim.Tekliyorum.Sonunda bitti.Yokuş aşağı düşüyorum.Bu sürekli sahip olmak istediğim özgürlüğe kavuşmanın heyecanı sanırım.Kolumu artık hissetmiyorum.Göğüs kafesime gelecek olursak ya onu da hissetmiyorum ya da ağrılar bitti.Sanırım öldüm.Ama nasıl olur, çalan telefonum sesini duyuyorum hâlâ.

Evim kalabalıklaşıyor.Salonun köşesinde annem ağlıyor, Egemen’i görüyorum babamın yanında.Onu teselli etmeye çalışıyor.Her şeyin farkındayım, müdahale etmeye çalışıyorum beni duymuyorlar.Artık olduğumu anlıyorum.Yaşamdan pek bir farkı yokmuş açıkçası.Yaşarken de annemin benim için üzülmesini engelleyemiyordum. 

Hukukiişlemleri babam halletti.Önce morga götürdüler, şimdi cenaze nakil aracına biniyoruz.Babam annem ve kız kardeşimle kendi arabasına biniyor.Sanırım vasiyetim üzerine, yazılı bir vasiyetten ziyade annem ve dostlarıma her ölüm konusu açıldığında köye gömülmek istediğimi söylerdim,köye gidecekler.Egemen caneze nakil aracına biniyor.Tabutta olma hissi tahmin ettiğim kadar memnun etmiyor beni.Ölmüş olduğumu ilk fark eden kapıcı İsmail’e teşekkür edememenin üzüntüsü şehirden uzaklaştıkça bırakıyor peşimi.Araba duruyor.Ölülerin de koku alabildiğini köyümün o muhteşem kokusundan anlıyorum.Minibüsün arka kapısı açılıyor.Babam,Egemen ve iki kuzenim tabutumu dört tarafta tutuyorlar.Köylüler de onlara yardım ediyor.Babama böyle bir yük verdiğim için kızıyorum kendime.Mezarlığın içerisine girdik, musalla taşına bırakıyorlar beni.Ağlama sesleri kulağımı tırmalıyor.Yağmur başladı, sevdiklerimin gözyaşlaı yağmura karışıyor.Sonbahar,en az ölüm kara huzur verici.Sanırım imamı bekliyorlar.

Cenaze namazım kılınmaya başlamadan istemsizce düşünmeye başlıyorum.Ölünce hep köye gömülmek isterdim.Hasanağa Köyü mezarlığındayım şimdi.Sonbaharda ölmek isterdim.Evet mevsim sonbahar.Yağmur yağıyor.Toprağa düşen yağmurun kokusu ölümü hatırlatır derler.Sanırım sevdikerim şimdi kendi cenaze törenlerini düşünüyorlar.Ama bu kontrolüm dışında bir ölüm oldu.Hiç böyle düşünmemiştim.İntihar ederim sanıyordum ben.Daha önce hiç intihar girişimim olmamıştı ama biliyordum, birgün zamanı gelecekti ve sessiz sakin bitecekti her şey.Zaten belki de cesaret edemediğim için intihar edememiş ve kendimi hazırlamaya çalışıyordum.Ne fark eder?Buna da şükür.Planladığım şekilde öldüm sayılır zaten.Anne ve babamdan başka çok üzülen biri yok etrafta.Bu güzel bir his.Yaşamın bana göre olmadığını anladığımda insanların beni kaybettiklerinde üüzülmemeleri için kendimi bir kabuğa çekmiş ve kimseye unutulmaz anılar biriktirmemeye gayret etmiştim.Başarılı olmuş olmanın verdiği buruk bir sevinçle imam efendiyi bekliyorum şimdi.

Namaz tahmin ettiğimden de kısa sürüyor.İmam törendekilere beni nasıl bildiklerini soruyor.Herkes “İyi bilirdik!”dedi.Bu beni pek memnun ediyor.Yeniden omuzluyorlar tabutumu, benim için kazdıkları mezarın başına geliyoruz.Babam giriyor mezarın içinde, tabutumu ona uzatıyorlar.Baba, tekrar özür dilerim.Tabutumu yerleştirdikten sonra kabrin içinden çıkıp üzerime toprak atıyor.Kürek kadim dostum Egemen’in elinde şimdi, o da biraz toprak atıp bir başkasına veriyor.Mezarımın üstü tamamen kapandı.Yeniden İmam Efendi’yi duyuyorum.Önce birkaç dua okuyor ardından” Ey yüce Rabbim, sen bu kulunun dünyada çektiği sıkıntıları ahirette çekeceği günahlarına say, onu affet, bağışla.Kederli ailesine, sevdiklerine sabır ver.”diyor.Şimdi yavaş yavaş boşalıyor mezarlık.Egemen yaklaşıyor mezarımın başına.”İmamın dediklerini duydun mu, hadi yine iyisin duası kabul olursa.”diyor.Dünyada çektiğim sıkıntıları düşünüyorum başta, sonra gerek olmadığı kanısına varıyorum.Öldüm artık sonuçta.Eski dostum da yavaş adımlarla terk ediyor mezarlığı.

Şimdi ölümün ve uçsuz bucaksız yalnızlığın tadını çıkarmaya başlıyorum.Çünkü her şeye rağmen, çok güzeldir ölüm.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Comments

0 comments

Vasiyet

Gözlerin ve Yağmurlar