‘O adama, babama.’

 

Şimdi

Ellerime sinen her kokuya yabancıyken

Gece, sokak ve aşk adına

Duyduğum ne varsa

Reddediyorum.

Karar verildi:

Yüreğimiz fesh, ruhumuz idam edilmiştir.

 

Haydi insanlar

Bağırın ve vurun tüm hıncınızla dizlerinize

Kirli dillerin morarttığı etlerinize

Bakın ve utanın.

Utanmak ki; bir uyanıştır bilene.

Unutmayın.

Utanmayı unutan kim varsa

Elbet birer canlı cenaze.

 

Tabut, ağıt ve kağıt.

Bundan sonra kulağın sağır

Ellerin toprak

Ve ardında ne bıraktınsa

Bir başkasının.

 

Ben çok kıvrandım.

‘’Burası dünya yahu, burası bu kadar işte.’’

Diyen adamı

Mezarınızda bir kez de siz anın.