in

Ruhumun Keskin Falezleri

İlham perim geldi bu gece acı bir kahveye,

Maziden uçarken yorulmuş kanatları yara bere içinde,

Üstüne bulaşmış mürekkebi kara defterlerimin.

Kimse almayacak beni yanına ve ben isyan ede ede kaybolacağım kendimde.

Belki bir koyu renkli kedimle.

Birkaç parça şiir armağan edeceğim bu dünyaya,

Kederli yalnızlıklarıma şahit tutacağım sevinçli çocukları da.

Anlamaz gibi bakma şiirlerimin yüzüme.

Dostlarım bilir mi içimdeki tüm kuyulara düşerken adını söylediğimi…

Ruhumun keskin falezleri de olduğunu, en hüzünlü anılarımı oradan boşluğa attığımı.

Sen mutluluğuma armağansın.

Kalbimdeki uçuşan tüm renkli balonlar, dans eden menekşe, baloda vals yapan tatlı bir çift gibi naifsin.

Beyazsın sen.

Üzerine biraz çilek lekesi bulaşmış, biraz karpuz,

Biraz ben bulaşmışım tenine, biraz çocukluk travmaların.

Şiirimin nedenisin, camdaki buğu, anımdaki kırılgan bir elsin.

minik bir alevdin sen, koca ormanımı yaktın.

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

GIPHY App Key not set. Please check settings

Loading…

0