in

Veda Ederken

Ben ölürken,

Kimseleri rahatsız etmedim.

Acı çığlıklarım olmadı benim,

Hırıltılı öksürüklerim de.

Harika bir manzarada, heybetli bir ağacın sallanan dallarının fotoğrafını çekermişcesine,

Aniden durdu benim için zaman.

Uzun zamandır düşlediğim bir huzurun tam tam ortasındayım şimdi.

Yetişmem gereken hicbir şey ve hiçbir yer yok artık.

Siz beni gömerken,

Hüznümü ve kaygılarımı gömdüm ben de.

Telaşlarımı, acılarımı gömdüm.

Sonra biraz eşeledim toprağı

Ve haykırdım!

Siz yerin üstünde duymadınız ama ben altında haykırdım!

“Sizler de gelin dostlar, mutluluk toprağın altında!” diye haykırdım.

Ve gariptir ki,

Üstüne bir türlü sığamadığımız toprağın altında,hepimize yetecek yer var.

Burak Şamil Çakır

Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur

Sevdiniz mi?

-1 puan
Sevdim Sevmedim

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Comments

0 comments

Hayat Çıkmazı

Kâğıtlarla Dertleşen Adam