ezahir-i efkâr Yazar

etkin 1 ay 1 hafta önce

VARLIĞIN ÇOBANI (1)

Duygular üşüştüğünde kaçıyordu sanki tüm kelimeler. Ben seslendikce daha da uzağa gidiyordu hepsi. Ve hep duvarların ardında bunca yıkıklıkla kalan ben oluyordum. Tuhaf ya gidenlere, gidebilenlere imreniyor insan. Kalmayı da sevebilirdim, kaldığım yeri sevebilseydim belki, kaldığım yerde kaldığım hâlimi sevebilseydim… İçimle savaşmalı mıyım, anlaşmalı mıyım, yorgunsam ve yenileceksem en azından kendime gelene kadar kaçmalı mıyım […] Daha

eklendi