Yolcu
Bir yolcuyum şimdi Ellerim, ayaklarım meftun Yorgunluktan, Bir kalbim vardı seni seven Sana bakan, İhanete uğradı ansızın bir sızıyla Sevmiyordu benim tanıdığım kalp artık Hisseddiyordu…

@damien-cpu
Bir yolcuyum şimdi Ellerim, ayaklarım meftun Yorgunluktan, Bir kalbim vardı seni seven Sana bakan, İhanete uğradı ansızın bir sızıyla Sevmiyordu benim tanıdığım kalp artık Hisseddiyordu…

Ne bahane ürettin ey sevdiğim kalp! Seni sevmiyorum deseydin zor mu olacaktı? Aşka cesaretim yok deseydin, Daha az kırılırdım Başka tenlere dokununca sızlamadı mı? Öptüğüm…

Bir soğuk kış akşamıydı beni terk edişin Hava değildi soğuk olan, Soğuyan gözlerindi bana bakan Dünyanın en soğuk şehrinde olsam bile üşütemezdi, Gözlerin kadar. Kayboldum…

İçimde ki kalp buruk artık. Ne döneceğine inanacak kadar atıyor, Ne de beni tekrar sevmeyeceğini bile bile, Seviyor seni. İçimde süzülen bir sigara dumanı var…

Seni unutmak cehennemi hissettirirdi İnançsız bir adama. Seni unutmak kendisine saygısı olmayan bir insana Dönüşmesini beklemekti Şimdi ne saygı kaldı seni unuturken, Ne de özlem.

Özür dilerim saçlarının her bir telinde, Cenneti hissettiğim için. Oysa ki saçının bir teline zarar gelse, Cehenneme dönecektim. Özür dilerim seni kendinden daha çok sevdiğim…

Belki bir daha tutamayacağım bir çift ele sevdalıyım artık, Belki de yüzünü asla göremeyeceğim birine Bilmem. Sevgi bu değil miydi oysa ki? Hayaline bile aşık…

Yorgun uzanıyorum bu yatakta, Ne kurtaracak beni? Çürüyorum bu bedende, Ne kurtaracak beni? Bir gün gelirsen, Nasıl kalkacağım yataktan? Bir gün özlersen, Nasıl bakacağım sana?…
Gökyüzünün maviliğinde esir kalmak mı? Okyanusun ıssızlığında kaybolmak mı? İkisininde uçsuz köşelerine sürüklendim, Seni özlerken. Seni özlemek ne baharı getirdi, Ne de kışı yaza çevirdi….

Vedalar ansızın gelir derlermiş, İnanmazdım. Vedalar sevdiğini koparırmış senden, Bilmezdim. Oysa herkes veda etmiyor mu birilerine? Bile bile, üzüle üzüle. Bir veda yarım kaldı içimde….

Bir mesaj var , Kulaklarını çınlatıyor insanın. Yaşama sevinci yok içimde, Yaşama sevincine uzağım şimdi. İnsan ne zaman ölürdü? En sevdiğine veda ettiğinde mi? Yoksa…

Bir acı var içimde, Dokunsalar parçalara ayrılacağım. Bir acı var içimde, Beni göz yaşlarına boğan, Bana her gece ölümü tattıran. Bir acı var…

Dön artık, İş işten geçmeden, Bu kalp seni yitirmeden, Güllerim solmadan, Gözlerimde ki yaşlar kurumadan, Dön artık. Bırak ne olacağı varsa olsun, Ben kabulüm her haline,…

Son yudumlarım bu içkimden, Son kadehim bu sana. En güzel fotoğrafın var elimde, İçten, birlikte güldüğümüz. Gelecek misin rüyalarıma yine bu gece? Uyanmama izin verme….

Bir ilkbahar yazıydı, Ama kalbimde ki acı tarif edilemezdi, İlkbahar iken. Veda edecektim şehrine, Sana. İstemezdim hiç gitmek şehrinden, Ama nedenlerim gitmeme sebep oldu. Ankara…

İlkbahar mevsiminin ilk günü gibi, Kuşların cıvıldamasını isterdim yüreğimde. Şimdi güller kuruyor bir bir, Oysa ki mevsimlerden İlkbahar. Dünyanın en güzel gülü bir arıya sevdalanmış….

Kalbim acelesi bir telaş içindeydi. Bir sonbahar sabahı Karaköy iskelesinde Gittikçe ağırlaşıyor, Seğiriyordu yalnızlığa. Bir gemi çıka geldi, Gelsin. Ama şimdi bilmez ki o benim…

Bencil biriyim ben değiştim. Senin başka biriyle mutlu olmanı istemeyecek kadar, Senin sadece benimle mutlu olmanı isteyecek kadar. Sende değiştin artık benle mutlu olacağını, Benimle…

Hasret çalıyor kapımı gece vakti, Biliyor ne zaman acıtacağını. Oysa uğramaz kapıma gündüz vakitleri, Bilir hangi saatler hasret duyarım sana. Gelir çıkarır beni sensiz kalan…

Ne aşklar bitti be gülüm, Herkes sevdiği olmadan yaşadı, Herkes sevdiği olmadan nefes aldı. Sen bile bana bana deli divanayken sildin, Bir isli kış vakti….
