BİLİNMEYEN

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Gönül kıyılarıma vurur

Yalnızlığın.

Hatıralarımızın

Boynu bükük

Gezerken kıyılarda,

Yaşam

Sahipsiz kalmıştır,

Acımasız zamanda.

Çaresizliğin elinde,

Keskin kılıç.

Bölük-pörçük eder uykularımı.

Yüreğimi koparıp,

O meçhule atarlar.

Dayanılmaz bir sızı kaplar

Upuzun geceleri.

Cellâtların ellerinde yağlı ipler,

Hayalini de

Alıp götürürler…                            (3.4.2003-4.şiir kitabımdan)