Dört Köşeli Yalnızlıklar

Sorma nedir bu üzerimdeki XL huzursuzluk.

Büyümek mi kader mi yoksa sevda mı yordu beni?

Hangisi giydirdi bu gladyatör zırhlarını bana?

Dört köşeli yalnızlıklar edindim kendime, hepsinin yüzü beyaz.

Kırılgan umudumla hangi köşesine çarpsam o kadar ölüyorum.

İçimdeki şiirler kadar konuşkan değilim şu sıralar.

Koşmadan yorulmuş atlar gibiyim ıssız bozkırlarda.

Özgür, dik kafalı…

Koşarken kendime uçlarından tane tane dökülür saçlarımın hikayeleri sağa sola.

Birkaç çingene çocuğu koşar toplamaya.

Kedilerim, narlar, büyük deniz manzaralı tozlu ahşap konaklar, adadaki yokuş, ruhumdaki sancı merhaba yavrum Leyal’im.

Hayallerim, umutlarım elveda.

Karışıyor güllerim de küllerim de boğazın soğuk sularına.

Birkaç balığın kahkahasını dinlerim şimdi en kuytu kaybedişimden.