Geçmiş

Bazen çok anlamsız geliyor her şey bir şeyleri anlamlandıramamak yada anlamlandırmaya çalışmak bazen her şeyi bırakası geliyor insanın gitmek sadece gitmek nereye gideceğini bilmeden gitmek ama kaçırdığımız bir şey var düşüncelerimiz de bizimle geliyor kafamızın içindeler hep kurtulamıyoruz bazen geçmişi özlüyorüz  nedensizce geçirdiğiniz an güzel olmasa bile özlüyor insan sanırım bu orada yaşanan olaydan çok kişilerle alakalı orda bulunan insanları özlüyor insan geri getiremiyeceği insanları geri getirmek için her şeyini vericeği insanları en kötüsüde o insanları zamanla unutmak zorunda kalıyorsun önce sesini unutuyorsun sonra yüzünü ne kadar unutmak istemesende buna karşı koyamıyorsun eski güzel günlerin onların sayesinde güzel olduğunu anlıyorsun zamanı geriye getirmek istemenin nedeni de  o anki ruh haline dönmek istiyorsun mesela çocukluğuna tek derdin dışarıda oynamak olan en büyük acın dizindeki yara olan çocukluğuna insanın içindeki çocuk ölüyor zamanla çünkü en büyük acısı dizindeki yara olmuyor insanın büyüdükçe kan akmadan acı veren yaralar var insanın içinde hiç geçmiycekmiş gibi gelen aslında hiç geçmişcekmiş gibi gelmesi kadar doğal bir durum yok çünkü hiç geçmiyor sadece alışıyor insan bu duruma bu acıyla yaşamayı öğreniyor o acıyla büyüyor yada o acı büyütüyor insanı kim ne derse desin acılar insanı büyütür geliştirir tıpki deneyimler gibi acı da bir nevi deneyimdir aslında deneyiminde iyisi kötüsü yoktur bence her deneyim bir şey katar insana bu da insan hayatına yön verir.