Gitmene saatler kala

Teyzemin balkonunda, kucağımda yiğenim ayak uçlarında ablası

Arkamda işçi hakkını teslim etmeleri için bağıran kalabalık bir topluluk

Ben, ben ise dalgın yorgun mutlu mutsuz huzurlu ve huzursuz olmanın arasında bin gidip bir geliyorum

Ağır ağır hareket edip sendeliyorum, bir şey var fısıltı gibi yavaş çok yavaş söyleniyor ama duyamıyorum

Bugün veda var yas var! Sadece bunu söyleyeceklerdi neden bağırmadılar

Sustular, susanlara kızgınlığım bitmeyecek…

Bir tek annen konuştu, yetiş dedi dünyada ki çiçeğinin solduğunu ve artık aramızda olmadığını söylemeye çalıştı

Ama ben onu da duymadım!

Öylesine bir gündü ki olabilecekler mümkün kılınmadı, daha sonra oluverdi ama çok geç olmuştu…

Böylelikle yeryüzü uğurladı, seni, beni, bize dair safça olan her şeyi alıp götürdü

Saatler kala boş bomboş bir günün sonunu izledim, sensizliğini ve bitti. Sabrımda, insana ait duygularda bitti. ..

B.K