Gönül

Yâr eyledi eli, divane gönül.

Derdi derman eyledi elde ,gònülde…

Bir gârip hal eyledi el ,gönlüde gülüde…

Gülü soldu gitti diken eyledi dili de eli de.

Bir kuş misali süzüldü gitti ömür,

Yedi ayda bin yıl eyledi, ruhu gönül.

Yaktı, yıktı görünmez ,bilinmez iç yaram.

Derde dert katar oldu gül-ü şifa olan gönül.

Gün ağırdığında vardı gitti ele ,gönül

Derdest eyledi benliğimi gül-ü şifa gönül.

Eylemez artık varlığım bir tutam sevgi

Aramaz daha benliğim ne bir gül ,ne bir şifa, nede bir gönül.