Gülüşündeki Anne Merhameti | Onur Taşdemir

kat kat saçların ve kopuk bir bahar yaprağı

ansızın gelen hatıralar

içimizdeki devrilmiş binalar

hayaller ve hayatlar

uçurtma ipi umutlar

umutlar ah umutlar; iyi ki varlar..

ne de güzel gülüyorsun

yanaklarında çocuklarımız büyüyor

iyi ki varsın dediğim kadın

ne de güzel ölüyorsun

yaşamak utanıyor

saçların omuzlarına düşerdi, sen küserdin..

ben o gün hayata küfrederdim,

seni neden üzerlerdi?

saçların rüzgarları sarhoş ederdi..

seninle kendime geldim,

içimdeki yollar, sokaklar hep senden geçerdi

neden bir defa olsun seni görmedim?

kaldırımlar gözyaşlarını bekliyor,

ellerim yanaklarını..

seninle anlam buluyor parke taşları..

eskittim izlerini soğuk parke taşlarında,

bir bahar düşüyor, saçlarından

ne de güzel gülüyorsun,

anne oluyorsun kimsesiz çocuklara