Akisa don
AB

Hayat, bak ben ne istemiştim senden…

Hayat, bak ben ne istemiştim senden…

 

Aşık  olayım  istedim  O’na,

Gecelerimde,  gündüzlerimde,  her anımda.

Her  nefes  aldığımda  ve;

O’ nun  her  nefes  aldığını  hissettiğimde.

Hep  onu  düşünmek  istedim,

Hatta  düşünürken,  içim  yansın  istedim.

O,  hep  yanımda  olsun  istedim.

Hep  yanımda  olsun  da;  göğsümde  dursun  istedim.

O’ nun,  saçlarını  koklamak  istedim,

Hatta  saçını  koklayayım da;

Koklaya,  koklaya  okşayayım  istedim.

Kibar  ve  narince,  şefkatle  ve  korka-korka

Hatta,  ayaklarım  titreye-titreye  istedim.

İnan  bana  ey  hayat, 

Demiştim ki  sana,  O’nunla  hiç sevişmesemde  olur  diye,

Korkardım  çünkü,  O’nun  canını  yakarım  diye. 

Korkardım  çünkü,  bırak  sevişmeyi,  O’ nunla  sevişme  hayalinden  bile. 

Tamam  biliyorum,

O’ ndan  çocuklarım  olsun da  istemiştim  yani.

Ancak,  olabiliyorsa  ikiz  olsun  istedim,  e hani ?

Hatta  söylemiştim,  ikizlerin  biri  oğlan  biri  kız  olsun  diye,

Biri  ona,  diğeride,  bana  benzesin  diye…

İstedim ki;  hatırla  ey  hayat,  senden.

Ona   benzeyenin  kalbi  ben,

Bana  benzeyenin  kalbi de  O  olsun  istedim,  senden.

Sonsuza  kadar  içimiz-dışımız  bir  olsun  istedim.

Çoluk-çocuk  nesiller  boyu,  aşkımız,  hep sürsün  istedim.

İstedim ki;  hatırla  ey  hayat, !..

O,  en  çok  beni  sevsin  istedim.

Öyle  sevsin ki;

Ayaklarına  uzandığımda,  O’ da  başımı  okşasın. 

Okşasın  da  bana  sevgisini  aktarsın,  istedim. 

O  narin  elleriyle,  ve,  şevkatle.

Bir  öğretmen  gibi,  sevgiyi  O  öğretsin  istedim !

Öğretsin ki;

Artık  bende,  seni  seviyorum,  demek  istedim.

Hem  de  öyl e seveyim ki;

Ulan  aşkta  neymiş  dercesine !..

Aşıklara  “ben  sevgiyi  buldum”  diye  haykırıp,

Onlarla  dalga  geçercesini.

Sevsin  beni,  hep  sevsin,

Hem  de  öyle  sevsin ki,  istedim.

Ama  göstermekten  de  hiç  çekinmesin  istedim.

Ben  de  O’ nun  önünde,  arkasında,  sağında , solunda;

Hatta  altında  üstünde  durmak  istedim.

Her  zaman  mağrur  ama,  o’ na  mazlum, 

Her  zaman  dimdik ama , o’ na  diz  çökmek  istedim.

Başka  ne  istedim  senden  hayat  hatırlıyor musun ?

Hiç  bir şey !

Başka  hiç bir  şey  istemedim  senden,  hayat !

E  bunu da  biliyorsun,

Ha  verdiklerine  gelince,  hepsi  darmadağın!

Orda,  burda,  şurda  biraraya  toparlayamadığım.

Ulan  hayat !

Bu  dünyada  bunları  yapamadın  kabul  et.

Ama  gönül  defterimde  cari  hesaba  yazdım  O’ nu,

Bunu  da  farket!

Seninle  olmadı  hayat,  bunu  bilesin. 

O’ nu,  başka  bir  hayatım da  dahi  bulamam,  emin misin ? 

O’ da  istiyor  benim  gibi  biliyor musun ?  Ararız  tüm  kainatı.

Sana  inat  toplarız  orda yı,  burda yı,  şurda yı.

Neyse  hayat!  Görürsen  söyle  O’ na.

Her  neredeyse,  her  kiminleyse.

Bundan  böyle,  diğer  hayatlarda  bekliyorum  O ‘nu,

Hemde  hepsi  biryerde !

Sen  öğrettin  bana  hayat  biliyorum,  O beni  çok  sevmiş !

O ‘da  söyledi  bana  hayat  biliyorum,  O beni  hala  seviyor !

Kendim de  görüyorum  hayat biliyorum, O beni hep sevecek !

Ama  şunu da  biliyorum  hayat,  bu  ömrümüzde  hep  böyle  geçecek !

Lütfen  ey  hayat!

Görürsen  şunu  da  söyle  O’ na!

Bana  aşkı  değil,  sevgisini  akıtsın . 

Ama başka  hayatlarda ,  ve  ta  en  başta.

Narin  elleriyle,  ve  şefkatle.

Sevgiyi  öğretsin  bana  sevgiyi,  bir  öğretmen  gibi!

Çünkü  ben  zaten  hep  aşığım,  Şems-i Tebrîzî  gibi.

Çok  geç  olmadan !

0 0 0 3 dk okuma