Hayat Çıkmazı

Benim hayata açılan pencerelerim kırık,

Can kırıklıklarıyla dolu her yer,

Tutunsam kalbim kanıyor, temizlesem elim, süpürsem vicdanım,

Varamıyorum hiçbir yere.

Dönme dolap gibi içimin her hecesi,

—-

Uçsuz bucaksız bir serüven içimdeki,

Göğün derinlikleriyle ölü ruhlar arasında gidip gelen bir mısradan ibaret bizimki

Artık “yoruldun” diyor içimdeki o ses

Bakılacak bir yüz, yazılacak bir hikaye, ölünecek bir ceset arıyorum.

Ama yanlış yolda yürüdüğümü ve yalnız olduğumu farkediyorum.

Taşıyor zaman, sendeliyorum.