Kâbusların Dansı (2)

 

Bir gündönümü fırtınası

Başladı

Yüreğimde.

Tersine uçuyor

Kırlangıç kuşları.

Nasıl çaresizliğe terk ettin

Bu aşkımızı.

Göz-gözü görmüyor

Ortalık toz duman.

Bu ömür yetmeyecek

Seni beklemeye inan.

 

Bir avuç Cehennem Ateşi

Serptin üzerime.

Nefeslerim, yanıp küllenmekte.

Anılar, günışığı, duygular

Selvi ağaçlarının altında

Saklı kaldılar.

Bitmeyen özlemlerle

Doldurdum içlerimi.

Neden duyulmuyor

Rüzgârın esintileri.

Git gide yaklaşmakta

Yalnızlığın; 

Ağır ve kararlı

Ayak sesleri…                            (29.5.2004 – 5.şiir kitabımdan)