Karanlığa düşen ruh

Ben karanlığa düşmüş, yorgun bir ruhum,

Bana ışık olan senin ruhun,

Ama o ışık zehirdir bana,

Karanlığa alıştıktan sonra.

Gecenin kollarında buldum huzuru,

Güneş doğunca unuttum bendeki ruhu,

Işığın güzel, ama fazla bana,

Alıştım artık bu sessiz karanlığa,

Artık ışık bile korkutur beni, anla.