KAYBETTİKLERİMİZ!!!

Hayat aldığını geri vermiyor bunu canını acıta acıta, kafana vura vura sana öğretiyor. Ama sen her defasında buna aldırış etmiyorsun. O acıyla ayağa kalmaya gelecek diye bir umut beklemeye devam ediyorsun. Her defasında daha çok canın acıyarak yere düşüyorsun. Ne kadar yere düşsen de tekrar ayağa kalkmak için çan atıyorsun. Hayat bu seferde başka şeyler ile seni sınamaya başlıyor. O giden geri dönmeyen şeyler için göz ardı ettiğin, hep sonralara bıraktığın ama senin hayatında asıl önemli olan şeyleri hayattın dan alıyor da sen  onların kıymetini ta ki uyuya kaldığın uykunun rüyasından uyanana kadar. O saçma ve boş olan rüyadan uyandığın vakit ise peşine düştüğün rüyanın bedelini çok ağır çekmeye mahkûm ediliyorsun.  Ama ne yazık ki hala farkına varamıyorsun hayat senden çok şey almıştır  en kıymetlilerini, sen hala kendine sormaya bile cesaret edemiyorsun ben miyim gerçekten bu yaşananların, tüm yarım kalmışlıkların?