Kırık sevinç

Bir bayram sevinci kutlar gibi gidişimi izledin

Ellerinle ugurladın, kalbin sızlamazmış gibi

Gidişim sanki senin için çocukların bayram kutlaması gibi oldu

Hayatına girdiğim için pişmanlık çektin

Sanki ruhunda bir fazlalıkmışım gibi arınmak istedin benden

Özgürlüğünü kısıtlamış zincirlerinden arındın

Hiçbir gözyaşı hiçbir agıt ruhunu yaralamadı

Sanki daha önce seviyorum dememiş gibi

Elveda demek kolay geldi

Daha iyileri vardır elbet kıtalar üzerinde benim için diye mırıldandın ruhuna

Halbuki benim sensiz yedigim en güzel yemek bile acı geliyordu

Aynı gökyüzünün altındayız umuduyla yürüyordum yolları

O kadar yakınımda olup bir o kadar uzagımdasın

Güneş senin için nasıl açıyor sabahları

Geceleri ay sana nasıl parlıyor

Ruhundan çıkan her seviyorumlara inanışımdan vurdun beni

Yaralarımı gösterdim tereddüt etmeden vurdun

Hiçbir şiir ilham olamaz şimdi

Sevdalılar yazar ancak sevdasını satırlara

Yarı yolda bırakanlar ancak anlar satırlarını

Gülüşüme kıymış bir zamanın acısı bıraktın geride

Sahi ya Varlıgımı yoklugumu hatırlıyor musun ki şimdi hissedesin

Bayramın kutlu olsun gelecek günlerimin yıkıcı mimarına

Zalimce hoyratca çıktım teninden, ruhundan

Daha iyi kadınlar ilham olsun seveceklere