Kıyı

Bir gece yarısı

Uyanmış gibiyim bir kabustan

Üstüm başım ter içinde

Susarım o gece bir daha konuşmam

Aydınlığına ve hayaline koşamam o gece

Kan ter içinde konuşamam

Ve ne senden kaçmak için

Ne de dünyadan

Üstüm başım yara iken kaçamam

Ayağımın altından kayar gökyüzü

Başım döner kalbim sıkışır

Karşıma dolunay çıkar utancımdan bakamam

Ve yaralayamam onu da benim gibi

Düşe kalka bir uçuruma koşarım

Ver elini dokun bana

Sensizken her şeyim yarım

Bir ateş yak uçurumun kıyısında

Belki bir daha sayarım

Uyuyamadığım geceleri aşkından

Bir daha uyurum belki

Yumuşacık bir yastıkta vazgeçerek aşkından