Öyle bir gittin ki

Seninle olan herşey başkaydı

Gülüşün başkaydı mesela

Kokun, sesin, gözlerin, o narin ellerin

Başkaydı işte

Ama en çokta gidişin

O bambaşkaydı

Öyle bir gittin ki bütün gelenleri unutturdun

Öyle bir gittin ki

Ne ağaçta bir dal

Ne gökyüzünde bir bulut bıraktın

Öyle bir gittin ki ruhumu yalnız

Bedenimi sensiz bıraktın

Şimdilerde umutsuzum ben

Dönmeyeceğini biliyorum ve artık

Beklemiyorum

Çünkü o kapının arkasından

Bir topuklu sesi çıkmayacak

Gıcırdamayacak o kapı yavaş yavaş

Beklemiyorum işte

Sadece seni değil

Hiç kimseyi beklemiyorum

Çünkü sen bile gittiysen

Kimse gelmez biliyorum

Sen sadece kalbimi değil

Umudumu, hislerimi, gülüşümü

Hatta zamanımı bile çaldın

Gençlik yıllarımın en güzel zamanlarını

Seni düşünürken kadeh tokuşturmakla

Geçiriyorum şuanda

Peki sen nasılsın mutlu musun o adamla?

Duydum çok parası varmış galiba

Götürüyor mu seni lüks lokantalara?

Bindiniz mi mesala kapadokyada bir balona?

Sivasın manzarasında birer sıcak kahve peki?

Ben sana bunları sunamadım haklısın

Ama çok sevdim be gülüm

Annem hep derdi aşk karın doyurmaz diye

Çalışmaz para kazanmazsan kimse yanında durmaz diye

Bu kadar haklı olabileceğini hiç düşünmezdim

Ben artık yaşamıyorum yaşayamıyorum

Nefes alıyorum ama ölüyüm işte

Yılmaz güneyin bir sözü var ama

Onunla avutuyorum kendimi

Ben en azından katilimi tanıyorum ama

Sen bir gün hiç sevilmediğin bir yürekte

Kim vurduya gideceksin.