Sevgi denen yalan

Beyaz bir ruh olsan da,

Sana sadece gölgem değse de,

İki gönül birbirini bulamasa da,

Hayalin bile yeter bana.

Ne umut lazımdır kalbime ne de sen,

Sensizlik değil beni inciten,

Çiçeksiz kalsa da bu dünyam,

Bana yeter, o son düşte gördüğüm rüya.

Sesin düşer bir kâbus gibi geceye,

Tüm geçmişim yankılanır bu akşam,

Uzatırım elimi bir yardım gelir diye,

Ama tutan olmaz, boşlukta süzülür bu yokluk dolu elim.

Bir gölge geçer ruhumdan sessizce,

Tanıyamam sensizliğin gölgesinden korkarım yine,

Ellerim titrer yüreğimi sustururum gelene,

Sevgi denen yalanı tekrar duymayayım diye.