Standart sapıyorum

Ayyaş Bir şekilde evine gitti

Gördüğü sadece boşluktu

Nereden geliyordu bu duygular

Hiçlikten gelen yanılsamalar sadece

Doruklarında donuk bir görüntü

Anlamını kaybetmiş bir anlamsızlık

Nerden geldiği belli olmayan bir kurşun

Tam da uyanacakken gelen o koku

Sebepsiz sanrılar

Duvarda kaybolan boyanın rutubet hüznü

Dağılan zihinlerde bir gereksiz acı

Sadece saçlarından tutmuştu iki eliyle

Ne kadar da güzeldir aslında iki el bir kafa

Sadece dışarıdan bir acı sadece geçecek bir an

Içindekiler hala umutlu

Sadece sessiz hüzün

Boşuna bunca nefes

Kalbinde dolanan solucan ile