Taşınıyoruz

Sorma nasıl olduğumu,ne kadar keder içinde olduğumu,sorma!

Sen gittikten iki yıl sonra ben de gidiyorum,sen bambaşka bir yere,ben bambaşka bir yere

Burnumun direği sızlıyor,gönlümün derini,kalbi acıyor. Sanki seni yeniden toprağa veriyorum gibi içim dökülüyor 

Ruhunu hissediyorum,sen de ayrılığın burukluğunu yaşıyorsun biliyorum. Sen de buralarda son kez anıları söküp tekrar takıyorsun

Dile kolay on iki yıldan onu seninle bu sokaklarda geçti. Yanı başımızdaki evlerde nefes alıp verdik. On yıl can dostum on yıl!

Masum, sevgi dolu neşeli günlerden bugün yalın olan benimle kalan sokaklar. Kendimi lisede terk edilmiş kız çocuğu gibi hissediyorum 

Hep orada kaldım çıkamadım! Bu duyguyu aşamıyorum. Bu kimsesizlik halinden öteye geçemiyorum

Şimdi ne yapılır? Nasıl veda edilir bilemiyorum. Ağlayabildiğimi ve ağlamaya devam edeceğimi biliyorum, bu kadar! Başka ne söylenir ki. ..

B.K