Taze kalbin ilk kalemi

Birini sevdim,

Gökteki yıldızlara bakmayı öğretti ,

Damağımda yıllarca sürecek bir kahve içirdi bana,

Yaralıydı, yaralarını sarmam aylar sürdü,

Uçabileceğini biliyordum,

Geri gelmeyeceğini kabullenemiyordum,

Uçtu,

Geride gelmedi.

Yıllar sonra sevmekten vazgeçememişken gelmeyeceğini kabullendim,

Tam kabullenmişken geri geldi,

Gelen oydu.

Ruhu azrail olmuş, içimdeki anıları öldürdü ve gitti.

Birdaha onu sevdiğim gibi sevmem dedim,

Kader, karşıma karanlığın bir asaletini çıkartı,

Gülmesi bir gitarın nağme yaparcasına çalınması gibiydi,

Saçları,

Saçları tel tel, gece gibiydi,

Yüzü ay dı.

Ayı parlatan güneş gibi yanıp tutuşmuştu ,bir bebek gibi masum ağlamasına kalbim

On yedi yaşındaydı ,

Yirmilik ruhuma severken vazgeçmeyi öğretti

Kalbime kilidi vurduğu gibi onsekizine girdi,

Ve gitti.