Umutsuz Dizeler

“Bir akşamüstü penceremden geç.

Kahkahalarınla aydınlat çiçeklerimi,

Sanki hiç gülmemiş gibi.

Islak sokakların bıraktığı su izlerinde,

Her bir adımında sayıklat bana kendini.

Bir akşamüstü sokağımı aydınlat.

Mermerimdeki solmuş çiçeklerime,

Gökyüzünden umutlarını damlat.

Sanki hiç ıslanmamış gibi..

Bir akşamüstü beni sabahla kavuştur.

Hiç bitmeyen bu karanlığın perdesini,

Mutlak gerçeklerinle aç.

Sanki hiç düşünmemiş gibi…”