UYUMAKTA İSTANBUL

İçimde,

Demir atmış mavnalar bekler.

Akşamın gizemli ufkunda,

Vefasız sevgilinin ayak sesleri

Kafamda karışır gider.

Bir sisler girdabında

Başlıyorken bilinmeyen fırtınalar,

Gecenin kollarında

İstanbul,

Mışıl mışıl uyumakta.

 

Aşk sarhoşlarının naraları

Karışır,

Çaresizliğin nefes alış verişlerine.

Korkular yayılır

Loş sokakların derinliğine.

Barlarda şarkı söyleyen kız da

Unutturamaz,

Dimdik karşı konulamıyor acılar.

Duman altı saatlerin 

Saltanatı başlıyor,

Mumyalanır tüm duygular.

 

Yine bilinmeyen

Gecenin kollarında

Yine İstanbul O İstanbul; 

Mışıl mışıl

Uyumakta…                                   (6.3.2003 -4.şiir kitabımdan)