Yakup Sızısı

Çaresizim.
En derinimden çağlayan bu ırmak,
Dudağıma değmiyor.

Sessiz ve karanlık
Yalnız, kimsesiz.
Ne Leylasız Mecnun’un bu sızı,
Ne Şirinsiz Ferhat’ın.
Yakub’undur bu sızı,
Bekleşir Yusuflarım.

Ah,
Işığa bakir gözlerinde yansaydı da ruhum,
Karanlığı yırtsaydım.

Ah ki,
Yaşamak değil bu yangın,
Küllerimden doğsaydı hayat,
Nefes diye solunsaydım.

Anası beklemektir zamanın,
Onu çaresizlik büyütür.
Sevmenin hasadıdır sızı ki,
Sinemde onu kalbim öğütür.

Rebi