Yalnızlık

 

Yoruluyorum karanlığa defalarca susmaktan,

Bir türlü vazgeçemedim yalnız hayata tutunmaktan.

Nasıl bir yalnızlıktır bu koskoca dünyada yapayalnız insan.

Yalnızlık varlık değil tek başına bir kavram!

Sükut eylemek miymiş bir doğru bir yanlış bambaşka bir yaşam.

Nede sessizdir insan sol yanının suskunluğunda sessizliğe koşan.

Varoluş muydu yoksa bu umutsuz yaşam.

Avaz avaz sustuklarım mı yoksa tekdüze ön yargı…

Başlı başına katliam bu kendi içerisinde binbir idam !

Ne söylenecek söz vardır ne de yaşanacak bir yargı,

Nedir bu kadar düşündüren insana olmayan saygı !