Yastık ile Tavan Arasına Sığdırılan Düşünceler

Yaşadığımız zaman daha doğrusu maddi boşluk, ruhumuzu oyup yeni bir boşluk üretme telaşı içindedir. Zamanın yaratığı boşluğa kıyasla ruhumuzda üretilen bu boşluk, yakıp kavurucu bir hal aldığında, maddi kısım hiç umrumuzda dahi olmaz. Ne yapacağı telaşına kapılan insan, birkaç parça ile boşluğun üstünü kapatmaya çalışır. Bu aynı damlayan musluğa bez sıkıştırmak gibi bir durumdur. Artık kara deliğe dönüşmüş olan bu yıkıcı durum, lezzet dâhil tüm isteklerin sömürüldüğü alan olmuştur. Bir adım atmaya bile mecali kalmayan insansa kara deliğin çekiciliğine çoktan kendini kaptırmış ve adına “Tembellik” demiştir. Kolunu kaldırmanın ve öbür koltuktaki kumandaya ulaşmanın zorluğuyla, akan pınardan eve su taşımanın zorluğu aynı seviyeye ulaşmıştır. Uyudukça daha da artan ve bu derinliğe eklenen baş ağrısıyla cebelleşen insan evladını artık gökyüzüne bakmak bile aklamaz olmuştur. Gecenin karanlığını maziyle harmanlayıp bir güzel ruhuna yedirmeye başlar sonra. Sır gibi saklanan mazi, odanın tavanına sıçrayıp görsel bir şölen haline gelmiştir. İlk başta en sevdiğin filmi izler gibi keyif alan insan, sonra sonra gelen kötü mazi ile ne yapacağını bilemez hale gelir. Tabi bu çılgınlıkları engellediğiniz zaman (kötü maziyi göz ardı ettiğiniz zaman) beynin savunma mekanizmasını devreye sokmuş oluyorsunuz. Ne kadar engel olursak kendimize, vücut o kadar zorlanıyor ve kendini koruma altına alıyor.

Bir şeylerin farkına varmak için güneşin yolumuzu aydınlatmasını bekliyoruz, sabaha kadar. Pişmanlıkların izi kalıyor yüzümüzde uyanınca da. Bir hayata karışmak, somut maziyle tanışmaktan zor geliyor o zaman. Geçmişe takılıp kalan insanın her dakikası bir bir geriye gidiyor. Bırakalım hüznü doruk noktada yaşayalım. Zorlayalım kendimizi ve tadına bakalım geçmiş acısının. Sabah her defasında sofraya gelip giden reçel gibi olmasın mazi. Kaşık kaşık yiyelim onu. Şimdi çekildiğimiz bu boşluğun bir kara delik olduğunun farkına varma zamanıdır. Unutmayalım ki kara deliğe doğru olan hızımız artarsa, zaman da bizim için yavaşlar.