Yankısız şiir
Nereye gidiyorsun güneş Bulut, yaprak, ağaç… Ve bana adanmamış bütün şiirler. Eşyasız evler Soğuk duvarlar Yankılı şarkılar Ve ağaran şakaklar. Salın bu dallarda Sonra dallardan…

@suheyla
Nereye gidiyorsun güneş Bulut, yaprak, ağaç… Ve bana adanmamış bütün şiirler. Eşyasız evler Soğuk duvarlar Yankılı şarkılar Ve ağaran şakaklar. Salın bu dallarda Sonra dallardan…

Sabahın güneşine sıcak bir simit adadım. Hangi mısra daha güzel anlatır bilmem taze çayın tadını. Ne söylemişlerse yalan hayat için, Peki hangi yalan daha çok…

Midem belirsiz sancılar durağı Ve adın yarasaların uyku mağarası Gece körü kalbim Tutunacak dalı yok. Hangi mısraya dokunsam kesiyor parmaklarımı Beni yakmakla mükellef bir elem…

En çok kendimi özlüyorum artık Eskiden olduğum kendimi Beni mutlu eden şeylerin yanında olduğum kendimi Acı içinde sessizce ağlamak zorundayım Yitirdiklerim için kimseye edemediğim tüm…

Giderek uzaklaşıyordu bu soğukta ellerin. Hava soğuktu, sen soğuktun, ellerim… Ellerim de… Bu, biraz daha soğuktu ama, Hissedebiliyorum ‘daha’ sını. Daha çok üşüyordum karın altında….
